خانه > سلامت > قرص رانیتیدین برای چیست ، نحوه مصرف و عوارض رانیتیدین

قرص رانیتیدین برای چیست ، نحوه مصرف و عوارض رانیتیدین

قرص رانیتیدین برای چیست ، نحوه مصرف و عوارض رانیتیدین
قرص رانیتیدین 
قرص رانیتیدین “Ranitidine” دارویی است که کاربرد اصلی آن در درمان زخم معده و گاستریت است. رانیتیدین در درمان کوتاه مدت زخم‌های فعال دوازدهه یا زخمهای فعال و خوش‌خیم معده، (در مقادیر کم برای پیشگیری از عود زخم دوازدهه مصرف می‌شود)

قرص رانیتیدین برای چیست؟

قرص رانیتیدین “Ranitidine” دارویی است که کاربرد اصلی آن در درمان زخم معده و گاستریت است. رانیتیدین در درمان کوتاه مدت زخم‌های فعال دوازدهه یا زخمهای فعال و خوش‌خیم معده، (در مقادیر کم برای پیشگیری از عود زخم دوازدهه مصرف می‌شود)، حالات مرضی ترشح بیش از حد اسید معده مانند نشانگان زولینگر-الیسون، برگشت محتویات معده به مری نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 فرم خوراکی این دارو به راحتی از لوله گوارش جذب می شود و ۲  الی ۳ ساعت پس از تجویز به حداکثر غلظت خود می رسد. رانیتیدین به شکل قرص و آمپول ساخته می‌شود. قرص با میزان کمتر از ۱۵۰ میلی‌گرم بدون نسخه پزشکی است. فرم تزریقی این دارو به صورت عضلانی یا وریدی هم استفاده می شود.

 قرص رانیتیدین باعث کاهش مقدار اسید معده می شود. این دارو متعلق به گروه دارویی آنتاگونیست های گیرنده هیستامین است. یک گروه دارویی به داروهایی می گویند که به شیوه مشابهی در بدن عمل می کنند. داروهای یک گروه حتی به جای یکدیگر در شرایط مشابه استفاده می شوند.

نکاتی پیش از مصرف قرص رانیتیدین

  • کشیدن سیگار موجب کاهش اثر این دارو می‌شود.
  • در بیماران سالخورده یا مبتلا به نارسایی کبدی یا کلیوی ممکن است به کاهش مقدار مصرف دارو نیاز باشد.
  • در صورت کهیر پوستی مصرف کردن رانیتیدین را قطع کنید و پزشک را مطلع کنید.
  • بیمارانی که به سایمتیدین عدم تحمل نشان می‌دهند، ممکن است این دارو را نیز تحمل نکنند.
  • در سیروز کبدی و ناراحتی‌های کلیوی متوسط تا شدید خطر بروز عوارض جانبی به خصوص عوارض عصبی دارو وجود دارد.
  • مصرف این دارو بیش از ۱۲ هفته مداوم توصیه نمی‌شود.
  • این دارو جزو داروهای گروه B در بارداری است.

نحوه مصرف قرص رانیتیدین

این دارو به صورت خوراکی یا همراه با غذا یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولا یک یا دو بار در روز مصرف میشود. ممکن است این دارو برای بعضی از بیماری ها ۴ بار در روز تجویز شود. اگر این دارو را یک بار در روز مصرف میکنید، معمولا پس از غذا و یا قبل از خواب آن را مصرف کنید.

دوز دارو را با استفاده از قاشق اندازه گیری یا قاشق مخصوص که داروخانه در اختیار شما قرار می دهد، با دقت اندازه گیری کنید. از قاشقهای خانگی استفاده نکنید وگرنه ممکن است دوز درست را دریافت نکنید.

دوز و طول درمان بر اساس وضعیت پزشکی و پاسخ به درمان شما تعیین میشود. در کودکان دوز دارو ممکن است بر اساس وزن بدن باشد. دستورالعمل های پزشک خود را با دقت دنبال کنید. میتوانید طبق دستور پزشک داروهای دیگری (به عنوان مثال آنتی اسیدها) را برای وضعیت خود مصرف کنید.

این دارو را به طور منظم مصرف کنید تا از آن بیشترین بهره را ببرید. برای کمک به اینکه دارو را فراموش نکنید، هر روز آن را در همان زمان ها مصرف کنید. دوز خود را افزایش ندهید و یا آن را بیشتر از نسخه تجویزی مصرف نکنید. مصرف این را بدون تایید پزشک خود متوقف کنید زیرا ممکن است بهبود زخم را به تاخیر بیندازد.

اگر وضعیت شما بهبود نیافت و یا بدتر شد، به پزشک خود بگویید.

مقدار مصرف قرص رانیتیدین

مقدار مصرف هر دارو را پزشک معالج تشخیص می دهد ولی مقدار مصرف معمول دارو به شرح زیر است:

محلول خوراکی :

بزرگسالان :

در درمان اولسردئودنال 150 میلی گرم 2 بار در روز یا 300 میلی گرم هنگام خواب، در پیشگیری از ابتلا به لولسردئودنال برگشت پذیر 150 میلی گرم هنگام خواب .
در درمان اولسر معده 150 میلی گرم 2 بار در روز در پیشگیری از ابتلا به اولسر معده برگشت پذیر 150 میلی گرم هنگام خواب در حالت های بیش اسیدی معده دوز خوراکی 150 میلی گرم 2 بار در روز که با نظر پزشک در صورت نیاز ادامه می یابد در شرایط حاد تا مقدار 6 گرم در روز استفاده می شود .
در درمان ریفلاکس معده به مری 150 میلی گرم 2 بار در روز .
کودکان :
در درمان اولسر دئودنال یا معده 2 تا 4 میلی گرم در واحد کیلوگرم 2 بار در روز ، ماکزیمم ، 300 میلی گرم در روز
دوز نگهدارنده خوراکی : 2 تا 4 میلی گرم در واحد کیلوگرم یک بار در روز ماکزیمم تا 150 میلی گرم در روز
در درمان ریفلاکس 5 تا 10 میلی گرم در واحد کیلوگرم 2 بار در روز

قرص رانیتیدین :

بزرگسالان :

قرص رانیتیدین در درمان اولسر دئودنال 150 میلی گرم 2 بار در روز یا 300 میلی گرم هنگام خواب در پیشگیری از اولسردئودنال برگشت پذیر 150 میلی گرم هنگام خواب
در درمان اولسر معده 150 میلی گرم 2 بار در روز
در درمان سوزش سر دل ، سو هاضمه اسیدی، 150 میلی گرم در ابتدای بروز علایم و تکرار دوز در طی 24 ساعت .
پیشگیری : خوراکی ، 150 میلی گرم نیم تا 1 ساعت قبل از مصرف غذا ، به جز مواردی که علائم بیماری ایجاد شود . در حالت های بیش اسیدی معده دوز خوراکی 150 میلی گرم 2 بار در روز که با نظر پزشک در صورت نیاز ادامه می یابد در شرایط حاد تا مقدار 6 گرم در روز استفاده می شود .
در درمان ریفلاکس 150 میلی گرم 2 بار در روز
کودکان :

در درمان اولسردئودنال 2 تا 4 میلی گرم در واحد وزن (kg) ، 2 بار در روز ماکزیمم 300 میلی گرم در روز
دوز نگهدارنده خوراکی : 2 تا 4 میلی گرم یک بار در روز ، ماکزیمم 150 میلی گرم در روز
در درمان ریفلاکس 5 تا 10 میلی گرم در واحد وزن (kg) ، 2 بار در روز

آمپول رانیتیدین :

بزرگسالان :

در درمان اولسردئودنال یا معده و بیش اسیدی معده
عضلانی : 50 میلی گرم هر 6 تا 8 ساعت
داخل وریدی : 50 میلی گرمی هر 6 تا 8 ساعت محلول تزریقی داخل وریدی مناسب تا حجم 20 میلی لیتر رقیق شده و در طی مدت بیش از 5 دقیقه تجویز گردد.
انفوزیون وریدی :50 میلی گرم هر 6 تا 8 ساعت در 100 میلی لیتر محلول تزریقی داخل وریدی مناسب رقیق شده و در طی مدت بیش از 15 تا 20 دقیقه تجویز گردد .
ادامه دهید انفوزیون وریدی ، 25/6 میلی گرم در ساعت رقیق شده در محلول مناسب تزریقی داخل وریدی .
در شرایط پیش اسیدی معدی انفوزیون ، باید از 1 میلی گرم در واحد کیلوگرم از وزن بدن در هر ساعت (در صورتی که مقدار اسید بیش از 10 میلی اکی والان در ساعت باشد یا نشانه بیماری در بیمار مشاهده شود) در هر ساعت مقدار 5/2 میلی گرم بر واحد کیلوگرم از وزن بدن افزایش یابد .
کودکان :

درمان اولسردئودنال یا معده انفوزین داخل وریدی 2 تا 4 میلی گرم در واحد وزن روزانه رقیق شده و در مدت زمان بالای 15 تا 20 دقیقه تجویز می شود .
درمان ریفلاکس ، انفوزیون داخل وریدی 2 تا 8 میلی گرم در واحد وزن ، با حجم مناسبی از محلول تزریقی داخل وریدی رقیق شده و در مدت زمان بالای 15 تا 20 دقیقه ، 3 بار در روز تجویز می شود .

قرص رانیتیدین “Ranitidine”

عوارض جانبی رانیتیدین

با مصرف رانیتیدین سردرد، یبوست یا اسهال ممکن است رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات همچنان ادامه داشته باشد یا بدتر شود، به سرعت به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

به خاطر داشته باشید که پزشک شما بدین دلیل این دارو را تجویز کرده است که فواید آن را بیشتر از خطر عوارض جانبی آن در نظر گرفته است. بسیاری از افراد با استفاده از رانیتیدین عوارض جانبی جدی ندارند.

در صورت وجود عوارض جانبی جدی، از جمله: اختلال بینایی، تغییرات ذهنی / خلقی (به عنوان مثال، تحریک، سردرگمی، افسردگی، توهم)، خونریزی / کبودی آسان، بزرگ شدن سینه ها، خستگی شدید، ضربان قلب سریع / آهسته / نامنظم، علائم عفونت (مانند گلودردی که از بین نمی رود، تب، لرز)، درد شدید معده / شکم، ادرار تیره، زردی پوست / چشم ها، فورا به پزشک خود اطلاع دهید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. با این حال، اگر متوجه بروز علائم واکنش آلرژیک شدید فورا به پزشک مراجعه کنید، علائمی از قبیل: بثورات پوستی، خارش پوست / تورم (به خصوص صورت / زبان / گلو)، سرگیجه شدید و دشواری در تنفس.

تداخل دارویی رانیتیدین

تداخلات دارویی ممکن است عملکرد داروهای شما را تغییر دهند یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهند .فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می کنید را تهیه کنید (از جمله داروهای تجویزی / غیر تجویزی و محصولات گیاهی) و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید. بدون اجازه پزشک خود، مصرف دارو را شروع یا متوقف نکنید و یا دوز دارو را تغییر ندهید.

بعضی از محصولات به اسید معده نیاز دارند تا بدن بتواند آنها را به درستی جذب کند. رانیتیدین اسید معده را کاهش می دهد، بنابراین ممکن است این محصولات کارایی خوبی نداشته باشند. برخی از محصولاتی که تحت تاثیر چنین مشکلی قرار میگیرند عبارتند از: آتاازانویر، داساتینیب، دلواوریدین، ضد قارچ های خاص آئول (از قبیل اتراکونازول، کتوکونازول)، پازوپانیک، و غیره.

از این دارو با سایر محصولاتی که شامل رانیتیدین یا دیگر مسدود کننده های H2 (سایمتیدین، فاموتییدین، نزاتییدین) هستند استفاده نکنید.

این دارو ممکن است در آزمایشات آزمایشگاهی خاص (از جمله آزمایشات خاص پروتئین ادرار) تداخل ایجاد کند، و احتمالا باعث نتایج کاذب می شود. اطمینان حاصل کنید که پرسنل آزمایشگاهی و تمام پزشکان شما می دانند که شما از رانیتیدین استفاده می کنید.

تذکرات

این دارو را با دیگران به اشتراک نگذارید.

تغییراتی در سبک زندگی مانند برنامه های کاهش استرس،ترک سیگار و تغییرات رژیم غذایی (مانند اجتناب از کافئین و برخی ادویه جات) ممکن است به عملکرد بهتر این دارو کمک کنند. با پزشک یا داروساز خود در مورد تغییراتی در شیوه زندگی که ممکن است برای شما مفید باشند، صحبت کنید.

ممکن است برای نظارت بر پیشرفت شما، و یا بررسی عوارض جانبی، آزمایشات آزمایشگاهی و / یا آزمایشات پزشکی (به عنوان مثال، آندوسکوپی، آزمایشهای عملکرد کلیه) خاصی انجام شوند. برای اطلاعات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

موارد احتیاط پیش از مصرف رانیتیدین

قبل از مصرف رانیتیدین، اگر به این دارو یا یا سایر مسدودکننده های H2 (به عنوان مثال، سایمتیدین، فاموتییدین) حساسیت دارید؛ یا اگر آلرژی دیگری دارید، پزشک خود را مطلع سازید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیر فعالی باشد که می توانند واکنش های آلرژیک و سایر مشکلات ایجاد کنند. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.

قبل از استفاده از این دارو، پزشک یا داروساز خود را از سابقه پزشکی خود مطلع سازید، به ویژه سوابقی همچون: اختلال خونی خاص (پورفیری)، مشکلات سیستم ایمنی، مشکلات کلیوی، مشکلات کبدی، بیماری های ریوی (به عنوان مثال، آسم، بیماری مزمن انسداد ریوی COPD) دیگر مشکلات معده (مثلا تومورها).

برخی علائم ممکن است در واقع نشانه های یک بیماری جدی تر باشند. اگر دچار سوزش سر دل همراه با سرگیجه / عرق کردن، درد قفسه سینه / فک / بازو / شانه (به ویژه همراه با تنگی نفس، عرق کردن غیرعادی)، و کاهش وزن ناخواسته شدید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

شکل مایع رانیتیدین ممکن است حاوی الکل باشد. اگر مبتلا به دیابت، وابستگی به الکل یا بیماری کبدی هستید، در مصرف آن احتیاط کنید. در مورد استفاده بی خطر از این محصول با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

سالمندان ممکن است به عوارض جانبی رانیتیدین حساس تر باشند، به ویژه عارضه سردرگمی.

قرص رانیتیدین در دوران بارداری و شیردهی

رانیتیدین در دوران بارداری باید تنها در صورت نیاز استفاده شود. در مورد خطرات و مزایا با پزشک خود صحبت کنید.

رانیتیدین به شیر مادر منتقل می شود. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

شرایط نگهداری دارو

  • قرص رانیتیدین: در دمای زیر 30 درجه سانتی گراد درون جعبه ، دور از نور و رطوبت نگهداری گردد .
  • محلول خوراکی : در دمای زیر 30 درجه سانتی گراد ، دور از نور درون جعبه نگهداری و از یخ زدگی محافظت گردد .
  • آمپول : در دمای زیر 30 درجه سانتیگراد ، دور از نور درون جعبه نگهداری و از یخ زدگی محافظت گردد .
توجه: این مطلب از بخش سلامت سایت فقط برای اطلاعات عمومی بوده و استفاده از آن برای خوددرمانی و یا قطع مصرف دارو مجاز نیست و شما باید به تجویز پزشک متخصص عمل کنید.

بیشتر بخوانید: قرص لورازپام ، قرص لوراتادین ، قرص سیپروفلوکساسین

منابع: تولید دارو ، باشگاه خبرنگاران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *